سیستم دو موتوره معمولاً به هواپیمایی اطلاق می شود که دارای دو موتور است. در چنین هواپیمایی، هر موتور مستقل از دیگری است و هر دو موتور با هم کار می کنند تا نیروی لازم برای پرواز هواپیما را فراهم کنند.
هنگامی که خلبان موتورها را روشن می کند، هر موتور به طور مستقل کار می کند و منبع سوخت، سیستم جرقه زنی و سیستم کنترل خود را دارد. خلبان می تواند با استفاده از کنترل های دریچه گاز که معمولاً در کابین خلبان قرار دارند، توان خروجی هر موتور را به طور جداگانه تنظیم کند.
موتورها از طریق گیربکس و میل محرک به پروانه های هواپیما متصل می شوند. پروانه ها به گونه ای طراحی شده اند که در جهت مخالف بچرخند، که به خنثی کردن اثر گشتاور هر موتور کمک می کند.
وجود دو موتور در صورت از کار افتادن یکی از موتورها باعث افزایش ایمنی هواپیما می شود. در صورت خرابی موتور، خلبان میتواند با موتور باقیمانده به پرواز ادامه دهد، البته با توان خروجی کاهش یافته.
به طور کلی، یک سیستم دو موتوره قابلیت اطمینان و ایمنی بیشتری را در مقایسه با هواپیمای تک موتوره ارائه می دهد و آن را به گزینه ای محبوب برای هواپیماهای تجاری، جت های تجاری و سایر انواع هواپیما تبدیل می کند.