موتورهای خودرو عمدتاً موتورهای احتراق داخلی هستند. موتور احتراق داخلی (Internal Combustion Engine) به وسیله ای اطلاق می شود که سوخت مایع یا گاز را با هوا مخلوط می کند و مستقیماً وارد محفظه احتراق پرفشار داخل سیلندر می شود تا بسوزد و برای تولید نیرو منفجر شود. همچنین نوعی موتور حرارتی است که انرژی حرارتی را به انرژی مکانیکی تبدیل می کند. موتور احتراق داخلی دارای ویژگی های اندازه کوچک، وزن سبک، حرکت آسان، راندمان حرارتی بالا و عملکرد راه اندازی خوب است. با این حال، موتور احتراق داخلی به طور کلی از سوخت نفت استفاده می کند و گاز خروجی که در همان زمان تخلیه می شود حاوی گازهای مضر است. موتورهای احتراق داخلی پیستونی رفت و برگشتی، موتورهای احتراق داخلی پیستونی دوار و توربینهای گاز همگی موتورهای احتراق داخلی هستند. موتورهای احتراق داخلی پیستونی رفت و برگشتی بیشترین استفاده را در خودروها دارند.
موتورهای احتراق داخلی پیستونی رفت و برگشتی را می توان به روش های مختلفی طبقه بندی کرد.
( 1 ) با توجه به روش های مختلف نصب در سیلندر
می توان آن را به موتور جرقه زنی (SI) و موتور احتراق تراکمی (CI) تقسیم کرد.
( 2 ) با توجه به سوخت های مختلف مورد استفاده
می توان آن را به موتور بنزینی (موتور بنزینی) و موتور دیزل (موتور دیزل) تقسیم کرد. موتور احتراق داخلی که از بنزین به عنوان سوخت استفاده می کند، موتور بنزینی نامیده می شود. موتور احتراق داخلی که از موتور دیزل به عنوان سوخت استفاده می کند موتور دیزل نامیده می شود.
در مقایسه با موتورهای دیزلی، موتورهای بنزینی ویژگی های خاص خود را دارند: موتورهای بنزینی دارای سرعت بالا، کیفیت پایین، صدای کم، راه اندازی آسان و هزینه ساخت پایین هستند. موتورهای دیزل نسبت تراکم زیاد، راندمان حرارتی بالا و عملکرد اقتصادی و عملکرد آلایندگی بهتری نسبت به موتورهای بنزینی دارند.
(3) با توجه به تعداد ضربات مورد نیاز برای تکمیل یک چرخه کاری، می توان آن را به یک موتور احتراق داخلی چهار زمانه و یک موتور احتراق داخلی دو زمانه تقسیم کرد.
میل لنگ را دو بار بچرخانید (720 درجه)، پیستون در سیلندر است. موتور احتراق داخلی که 4 زمانه بالا و پایین می رود و یک چرخه کار را کامل می کند، موتور احتراق داخلی چهار زمانه نامیده می شود. در حالی که میل لنگ یک دایره (360 درجه) می چرخد، پیستون در سیلندر بالا و پایین می شود. موتور احتراق داخلی که دو زمانه متقابل انجام می دهد، یک چرخه کاری را کامل می کند، موتور احتراق داخلی دو زمانه نامیده می شود. موتورهای احتراق داخلی چهار زمانه به طور گسترده در موتورهای خودرو استفاده می شود.
(4) با توجه به روش خنک کننده
می توان آن را به موتور آب خنک و موتور هوا خنک تقسیم کرد. موتور خنک کننده با آب از مایع خنک کننده در گردش آب خنک کننده بلوک سیلندر و سر سیلندر به عنوان محیط خنک کننده برای خنک کننده استفاده می کند. در حالی که موتور هوا خنک از هوای جاری بین بلوک سیلندر و رادیاتور در سطح بیرونی سرسیلندر به عنوان محیط خنک کننده استفاده می کند.
محیط خنک کننده موتور آب خنک دارای خنک کننده یکنواخت، عملکرد قابل اعتماد و اثر خنک کننده خوب است و به طور گسترده در موتورهای وسایل نقلیه مدرن استفاده می شود.
(5) با توجه به تعداد سیلندرها
می توان آن را به موتورهای تک سیلندر و موتورهای چند سیلندر تقسیم کرد. موتوری که فقط یک سیلندر داشته باشد، موتور تک سیلندر نامیده می شود. موتوری با بیش از دو سیلندر را موتور چند سیلندر می گویند، مانند دو سیلندر، 3-سیلندر، 4-سیلندر، 5-سیلندر، 6-سیلندر، { {9}}سیلندر، 12-سیلندر، و غیره. این یک موتور چند سیلندر است. موتورهای خودروهای مدرن بیشتر از موتورهای 4-سیلندری، 6-سیلندری و 8-سیلندر استفاده میکنند.
( 6 ) با توجه به چیدمان استوانه ها
می توان آن را به یک ردیف و دو ردیف تقسیم کرد. سیلندرهای موتور تک ردیفی در یک ردیف قرار می گیرند که عموماً به صورت عمودی قرار می گیرند، اما برای کاهش ارتفاع، گاهی اوقات سیلندرها به صورت شیبدار یا حتی افقی قرار می گیرند. موتور دو ردیفه سیلندرها را در دو ردیف قرار می دهد و سیلندرها در دو ردیف قرار می گیرند. اگر زاویه بین دو ستون کمتر از 180 درجه (معمولا 90 درجه) باشد، موتور نوع V نامیده می شود. اگر زاویه بین دو ستون 180 درجه باشد، به آن موتور مخالف می گویند.
(7) آیا موتور احتراق داخلی روش سوپرشارژ را مطابق با سیستم ورودی اتخاذ می کند یا خیر
می توان آن را به موتورهای تنفس طبیعی (بدون سوپرشارژ) و موتورهای ورودی اجباری (سوپرشارژ) تقسیم کرد. موتورهای بنزینی اغلب تنفس طبیعی دارند. موتورهای دیزلی از فناوری سوپرشارژ برای افزایش قدرت استفاده می کنند.